Het madeliefje, ook in de Voorhof nadrukkelijk present

Als de bolgewassen (krokussen en narcissen) in de tussenberm van de Voorhofdreef uitgebloeid zijn, wordt er pas gemaaid als het blad is afgestorven. De berm ‘ziet er dan een maand niet uit’ met dat ruige gewas. Maar het is nodig om de bollen volgend jaar weer tot bloei te laten komen. Bovendien profiteren andere planten ervan die nu de kans krijgen in bloei te komen en met hen evenzoveel -of meer- insecten die daar hun habitat vinden.

Een stuk makkelijker is dan het madeliefje. Dit kleine plantje kan regelmatig gemaaid worden en steekt dan toch weer snel de kop op met de bekende witte bloemetjes met de gele hartjes. Vooral in mei is het dominant aanwezig (het wordt ook wel Meizoentje genoemd), maar het is er ook het hele jaar door. Zelfs onder de sneeuw kan het bloeien.

Het madeliefje hoort bij de familie van de composieten, en heeft eigenlijk heel veel bloempjes op een hoopje, wat een hoofdje wordt genoemd. De binnenste zijn geel en bestaan uit buisjes, de buitenste, wit, vormen een lint wat soms aan de top wat paars is. Uitgebloeid blijven kleine nootjes achter waar vaak een klein beetje pluis aan zit. Behalve via de nootjes verspreidt de plant zich ook met uitlopers. De kleine spatelvormige bladeren vormen een wortelrozet, en zitten dus dicht aan de grond. Het plantje houdt van vochtige, voedselrijke bodem en kan goed tegen maaien. Het madeliefje vormt dichte matten, die de berm prachtig wit kunnen kleuren. Terwijl we de narcissen al lang weer vergeten zijn, andere bloemen komen en weer verdwijnen, blijft het madeliefje in al z’n eenvoudigheid shinen, het hele jaar door. Wellicht dat om die reden de plant in 2023 is uitgeroepen tot nationale bloem van Nederland?