Er komt een schrijfclub voor buurtbewoners die nooit iets meemaken!

Een paar weken geleden was er opnieuw een ontmoeting van buurtbewoners die ‘nooit iets meemaakten’. Deze keer in het buurthuis aan de Herman Gorterhof.

We gingen in gesprek en ja! Toen bleek iedereen minstens drie voorbeelden te hebben van keren dat ze toch iets meemaakten. Kleine voorvallen die vier mooie verhalen opleverden in de serie ‘Ik maak nooit iets mee.’ Gebeurtenissen in de eigen buurt en deze keer ook op vakantie.

Echt iedereen maakt wel eens iets mee, en kan daarover schrijven! En het is ook nog eens heel leuk om dat samen te doen. Daarover waren we het eens en zo ontstond het plan om een schrijfclub te starten voor deze verhalen.

Vijf keer per jaar steeds op een andere locatie. De eerste van die vijf is op 19 oktober 2026, in buurthuis Voorhof. Inloop vanaf 14.00 uur; er zijn geen kosten aan verbonden, koffie en thee staan klaar! Meer informatie en aanmelden op www.schrijvenindelft.nl/ik-maak-nooit-iets-mee

En de verhalen? Die delen we graag. Dit is het verhaal van Ewoud van Luik.

‘Ik maak nooit iets mee. Maar vorige week wel. In het holst van de nacht, hoorde ik opeens iets langs de pui van ons wooncomplex, zeshoog achter. Door de laatste wegstervende galm van eerstejaars gebral klonk geritsel van achter het raamkozijn. Ik werd er wakker van en durfde het gordijn te kieren.
Tot mijn ontzetting keek ik in het gelaat van een poes, die zich op de betonnen richel van acht centimeter breed op ruim 20 meter hoogte behoorlijk thuis voelde. Tenminste, zo leek het wel.

Half versuft begon ik na te denken hoe dit toch kon! Toen bedacht ik dat de richel niet langer kon zijn dan de lengte van het perceel van de buurman plus dat van ons. De conclusie was - nadat ik er zeker van was dat mijn vrouw geen poes had aangeschaft zonder het mij te vertellen - dat het de poes van de nieuwe buur moest zijn. De buur in het portiek naast dat van ons.

Inmiddels klaarwakker besloot ik die nacht bij hem aan te bellen… Hij deed niet open. De andere dag besloot ik te geloven dat de richel het buitenterrein van de poes was op zeshoog achter. Volkomen terecht!’

Ga naar de website voor meer verhalen: https://www.verrassendvoorhof.nl/