De lente komt er weer aan!

De lente komt er weer aan. Je voelt het nog niet altijd, zeker niet na die paar ijskoude wintermaanden, maar toch hangt het al in de lucht. Januari verraste ons met sneeuw. Zo’n romantisch plaatje waarvan je vanachter het raam denkt: wat mooi. Tot je buiten staat en je tenen langzaam verdwijnen van de kou. Maar eerlijk is eerlijk: Delft onder een wit dekentje blijft magisch.

Op verschillende plekken in de stad verschenen schaatsbanen. Even geen haast, geen agenda, alleen glijden, vallen en weer opstaan. Kinderen met rode wangen, ouders langs de kant met dampende koffie. Dat zijn van die momenten die je onthoudt, juist omdat ze zo simpel zijn.

En nu bewegen we langzaam vooruit. Carnaval staat voor de deur, Valentijn klopt al bijna aan en voor je het weet zitten we midden in de voorjaarsvakantie. Ik rijd ondertussen met cadeautjes door de stad. Mijn trouwe auto Katootje en ik, slingerend door straatjes, langs bekende gezichten. Alles ontdooit langzamerhand. Niet alleen de kou verdwijnt, maar ook de behoefte om weer naar buiten te gaan, elkaar op te zoeken ontstaat.

Valentijn draait voor mij niet om grootse gebaren. Liefde zit ’m juist in de kleine dingen. Een bosje bloemen op tafel. Een kaartje dat onverwacht op de mat valt. Chocolade – altijd een goed idee. Maar ook: even een appje sturen. Iemand helpen met een boodschapje. Gewoon laten merken dat je aan elkaar denkt.

Dit jaar gaan we weer van alles tegemoet samen met de stad. Activiteiten, ontmoetingen, lachen met de stadsclown en vooral: samen zijn. Delft leeft, beweegt en bloeit straks weer op. En ik? Ik rijd vrolijk verder met Katootje, cadeautjes achterin, terwijl de stad langzaam wakker wordt. De lente mag komen.

Door // De Stadsclown