Kauwen: trouwe partners (deel 2)

De Voorhof is niet alleen dichtbevolkt met mensen, ook met kauwen is onze regio ongeveer de dichtstbevolkte van Nederland. Vorige keer heb ik beschreven hoe ze acrobatisch door de lucht scheren. Dit deel gaat over de groepsvorming van de kauw. Een deel van de dag zijn kauwen aan het eten. Je ziet ze dan in plantsoenen of weilanden wormpjes of insecten zoeken. Ook eten ze vruchten en zaden. Vrijwel altijd zie je ze in paren. Als kauwen één jaar zijn zoeken ze een partner waarmee ze ‘verloven’. Vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk samen, om in het tweede jaar samen een nest te beginnen waar vier tot zes eieren in gelegd worden. Hun hele leven lang blijft een kauwenpaartje elkaar trouw –en ook liefkozen-, ze zijn vaak geen meter bij elkaar vandaan. Ook bij de grote groepen in de lucht zijn ze vaak in tweetallen te onderscheiden. Samen leven ze ook weer in grotere groepen. Daarin is een duidelijke rangorde. Het vrouwtje ontleent haar plek aan de rang van het mannetje. Bijzonder hierin is dat de laagste rangen weer beschermd worden door de hoogste rangen. Zo is er voor iedereen een plekje.

Is er voor die honderden kauwen ook een plekje in de stad? Als het voorjaar wordt zal de grote groep weer uiteenvallen. Ongeveer 65% trekt richting noordoosten, zij zijn hier wintergast. Wat overblijft zal zich over de stad en het platteland verspreiden om een geschikte nestplek te vinden. Als u niet wil dat ze bij u in de schoorsteen nestelen is het verstandig daar een kapje op te zetten. Al is het ook heel aangenaam om via de schoorsteen naar het liefdevol geka van een kauwenpaartje te luisteren. Als het nest in de zomer uitgevlogen is, zoeken ze elkaar weer op en kan de hele stad weer meegenieten als ze ‘s avonds in een grote groep al ka-end weer een geschikte boom uitzoeken.